Najłatwiej byłoby to zaokrąglić do tysiąca, jednak dzięki (nie)uprzejmości naszego pięknego języka możemy (i powinniśmy) zapisywać to wszystko łącznie.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk02.jpg)
To słowo często pisane jest błędnie przez bliskie skojarzenie z "jeżyną".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk03.jpg)
Mówiąc o osobie, która jasno widzi to co w przyszłości, musimy mówić o "jasnowidzącym". Czasem nie jesteśmy pewni, czy ktoś ma po prostu jasność widzenia, czy jest jasnowidzem, więc możemy napisać to łącznie lub rozłącznie, przy czym szanse na popełnienie błędu, co łatwo przewidzieć, nie są małe.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk04.jpg)
W pośpiechu kolaż kojarzy nam się z kolarzem i końcowe "rzet" może przybrać nie zawsze właściwą formę. Podobnie, choć powinno być łatwiej, jest z reportażem.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk05.jpg)
Przyznaję się bez bicia, że w jednym z artów na Joe Monster napisałem: "w koncie windy". Słowa "kąt" i "konto" przy niektórych odmianach brzmią identycznie, przez co lubimy mieszać ich zapisy. Pamiętajmy jednak, że w kącie mamy określoną ilość stopni, a na koncie określoną ilość np. pieniędzy.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk06.jpg)
Ladaco czasem chciałoby się zapisać oddzielnie, bo przecież istnieje słowo "lada". Mówimy "lada dzień", "lada chwila", ale jeśli chodzi nam o "ladaco", to musimy zapisać je łącznie. Ciekawym spostrzeżeniem jest to, że w formie żeńskiej kreacja językowa posunęła się tu aż do naszej pięknie brzmiącej "ladacznicy".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk07.jpg)
Tutaj błędy popełniamy coraz rzadziej, choć czasem chcemy oddzielnie ważyć coś sobie lekce. Lekceważenie to związek dwóch niezależnych słów, ale w naszych głowach "lekce" już niemal nie istnieje, więc lekceważenie przychodzi nam z łatwością, jako jedno słowo.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk08.jpg)
Z lekkomyślnością jest nieco trudniej niż z lekceważeniem, ponieważ i "lekko", i "myśleć" to zupełnie świadomie występujące w naszych słownikach słowa. Jednak lekkomyślnością byłoby zapisywanie ich oddzielnie.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk09.jpg)
Nie będę przytaczał tutaj form, jakie dla określenia łabędzia słyszałem w ostatnim czasie. W każdym razie musimy bardzo uważać na wkradające się do tego słowa "ą". Dlatego powtórzmy może na głos, żeby to się wreszcie utrwaliło: łabędź, łabędzie, łabędzia, łabędzi, łabędziowi, łabędziom, łabędziem, łabędziami, łabędziu, łabędziach.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk10.jpg)
Nie jest tak do końca łatwo z łatwopalnym. W wielu przypadkach możemy określić, że dany przedmiot jest łatwo palny, ale nie zawsze zamkniemy go w zbiorze przedmiotów łatwopalnych. Więc jeśli chcecie wiedzieć, jak to zapisać, żeby nie popełnić błędu, to ja polecałbym dokładne obejrzenie wskazanego przedmiotu. Na tych, które nie tylko są łatwo palne, ale są i łatwopalne, są specjalne naklejki.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk11.jpg)
Tutaj borykamy się ze znikającym, środkowym "n", a czasem w ogóle odrzucamy to słowo, zastępując je związkiem "synek mamusi". Synek mamin, ten rozpieszczony i życiowo nieprzystosowany, to rzeczywiście maminsynek i ciężko z tym zerwać, więc piszemy to łącznie.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk12.jpg)
Masarz, masaż i masażysta. Może krótko i zwięźle, dla przypomnienia: masarz pracuje w masarni, masażysta zaś wykonuje masaż. Słowo "masarz" podkreślane jest nawet przez moją autokorektę.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk13.jpg)
Mrzonka tak zgrabnie wyglądałaby z zet z kropką, a tu psikus. Żeby było jeszcze ciekawiej, słowo "mrzonka" pochodzi od "mżawki".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk14.jpg)
Mżawka z kolei lubi być pisana przez "rz", być może dlatego, że jest tak blisko brzmiąca z "mrzeć" - w sensie umierać. Od mżawki jednak się nie mrze, więc bez obaw możemy pisać ją z kropką.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk15.jpg)
Powtórzmy to raz jeszcze: dookoła, dokoła, naokół, naokoło, wokół, wkoło, wokoło. Wszystkie te wyrazy piszemy łącznie. Gdzie więc problem? Problematyczne i wiodące nas na manowce jest "w ogóle", o którym więcej następnym razem.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk16.jpg)
Pod ostatnim artem Syberyjski_Kartofel rzucił już gotowym opisem: "Mnie uczyli od zawsze, że 'prawda łączy, pewność dzieli' i to chyba najszybszy sposób na opanowanie wyrazów związanych z prawdą i pewnością". Sposobów jest bez liku, jednak wciąż miewamy z tym problemy.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk17.jpg)
To już dość archaiczne słowo i choć przy zapisie w formie trzech słów zachowuje swoją wartość, to wypada pisać je łącznie lub zastąpić je nieco nowocześniejszym "wtedy".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk18.jpg)
Nie raz i nie dwa razy możemy spotkać się z różnymi formami zapisu tego wyrażenia. Jeśli mówimy, że coś dzieje się dość często, to mówimy o tym, że zdarza się nieraz. Jeśli coś wydarzyło się po prostu razy kilka, to mówimy, że nie raz się wydarzyło. Niektórzy językoznawcy stawiają jednak na różnice w akcentowaniu i w miejscu, gdzie chcielibyśmy akcentować pierwszą sylabę, piszemy "nieraz", a tam gdzie drugą, piszemy "nie raz".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk19.jpg)
"Nie" z rzeczownikami powinniśmy pisać łącznie, a samo określenie "nie sposób" jest jedną jednostką znaczeniową i gdybyśmy rozbili je na dwa oddzielne słowa, czy też na słowo "sposób" z przeczeniem, to straci swój sens. Łatwo popełnić tutaj błąd. Nie wstyd się do tego przyznać i nie żal na błędach się uczyć.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk20.jpg)
Obskurny lubi dostawać "o z kreseczką", bo kojarzymy to słowo ze "skórą". Nic bardziej mylnego, słowo to pochodzi od łacińskiego "obscurus", czyli "ciemny".
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk21.jpg)
Tak, tak. Powiecie, że to najgłupsze słowo, jakie mogło się tutaj znaleźć, jednak robimy w nim błąd i to częściej, niż nam się wydaje. Skąd w ogórku wzięło się w ogóle "ó" z kreską? Ano właśnie - z błędnej pisowni. Ogórek w oryginale zapisywany był przez "u" i dziś też może czasem sprawiać niemałe, w związku z tym, problemy.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk22.jpg)
Całe to słowo wygląda ohydnie. "Ch" by je zmiękczyło, jednak nie po to "ohydnego" używamy, by było miękko i jedwabiście.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk23.jpg)
Można powtarzać i powtarzać, a i tak wciąż trafi się ktoś, kto napisze słowo "oryginalny" z błędem. Problemem prawdopodobnie jest to, że my lubimy je niechlujnie wymawiać, pozbawiając je mocno wyodrębnionego igreka.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk24.jpg)
Pasożyt wydaje się dość prosty i kojarzy się bezpośrednio z żytem czy też ogólnie zbożem. Stąd łatwe do skojarzenia "ż" w jego pisowni. Nic bardziej mylnego! Nasz oryginalny "pasożyt" to ten, który "pasie się na rzyci", czyli na dupie - dodam tylko dla jasności. Pisownia na przestrzeni dziejów zmieniła się w tę nie do końca etymologicznie poprawną formę, jednak należy to uszanować i pasożyta o tę jedną literkę skracać. Niech nie wadzi.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk25.jpg)
Kolejne słowo, w którym "nie da się przecież popełnić błędu". Myślimy tak do momentu, w którym znajdziemy się pod wpływem ponczu. "Pączek" i "poncz" są w podobnej korelacji co "konto" i "kąt" i lubią, choć już nie tak często, wchodzić sobie w paradę.
![Kliknij i zobacz więcej!](https://img.joemonster.org/i/2016/12/polski_jezyk26.jpg)
Następne zbyt proste słowo do tego zestawienia? Tutaj znów wpadamy w pułapkę, bo jeśli zaczniemy się zastanawiać jak to się pisze, to możemy stwierdzić, że przecież nie można mylić tego z ludzkim czy nieludzkim potem. To jedna z przyczyn, prowadzących do niepoprawnej, oddzielnej pisowni tego słowa.
Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?
Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą